Pyetja: A lejohet ngritja e duarve gjatë lutjeve?
Përgjigjja: Ngritja e duarve është pjesë e lutjes thuaje ndryshe është edukatë. Pra, lutja ka edukatë, ka disa rregulla. Disa prej tyre janë shumë të rëndësishme, të cilat ndikojnë në pranimin apo mospranimin e duasë, por disa të tjera vetëm e ndihmojnë.
Për shembull, të jesh me abdest është më mirë sesa pa abdest. Pjesë e kësaj është të ngresh duart. Pjesë e kësaj është të ulësh kokën poshtë, me modesti para të Madhit Allah. Pjesë e kësaj është të kthehesh nga Kibla.
Por, nëse lutesh rrugës, jo nga Kibla, s’ka gjë, s’ka dert. Po nëse lutesh edhe me duart poshtë, s’ka dert. Por këto janë pjesë, janë pjesë plotësuese të cilat e plotësojnë lutjen si lutje. Domethënë, nuk është pjesë që pa të nuk bëhet duaja, por është pjesë plotësuese e ngritjes së duarve… e pranimit të duasë apo lutjes.
Çfarë thonë hadithet?
Ngritja e duarve, kjo është konsensus i të gjithë dijetarëve (ulemave), dhe është me hadith të Pejgamberit salallahu alejhi ue selem. Hadithi është në Buhari e në Muslim, e në shumë vende, ku Pejgamberi salallahu alejhi ue selem (përmend rastin kur) dikush i ka ngritur duart lart (shiko, ka marrë haram, ka ngrënë haram, e i ngre duart e lutet…). Pra, kjo vërteton, është hadith i ngritjes së duarve, lutet.
Pastaj, Pejgamberi ka ngritur duart dhe është lutur. Edhe me fjalë ka thënë, edhe me vepër i ka ngritur duart e është lutur. Por, jo çdo herë.
/Hoxhë Dr. Shefqet Krasniqi/
