Përgjigjja:
Kur dëshiron të këmbosh arin, duhet të kesh kujdes me peshën, duke thënë: “Ma mat këtë arin”. Për shembull, nëse një copë ari peshon 40 gramë dhe ti dëshiron ta këmbosh me një sasi tjetër ari po 40 gramë, pala tjetër mund të thotë: “Ari im është i ri, kurse ky i yti është i vjetër, i mbajtur, prandaj duhet të më shtosh para”. Kjo sjellje të fut në kamatë (riba).
Për të shmangur kamatën gjatë këmbimit të arit me ar, duhet të plotësohen dy kushte kryesore:
- Dorë më dorë (në të njëjtën seancë).
- Pesha të jetë plotësisht e barabartë (p.sh., 40 gramë ar me 40 gramë ar).
Nuk merret parasysh puna e dorës, ngjyra, madhësia, forma, apo fakti nëse stolia (unaza, vathë, zinxhirë, dukat etj.) është e mbajtur apo e re. Për sa kohë pesha është e njëjtë dhe këmbimi bëhet në çast, këto detaje nuk bëjnë diferencë. Çdo gjë tjetër jashtë këtyre rregullave të çon në kamatë.
Mënyra alternative e lejuar (Dy kontrata të ndara)
Nëse kushtet e mësipërme nuk plotësohen, ekziston një rrugë tjetër e ligjshme:
- Shitja e arit ekzistues: E dërgon zinxhirin ose stolinë tënde tek argjendari, e peshoni (p.sh., 10 ose 20 gramë) dhe merreni vesh për çmimin në të holla (p.sh., 300-400 euro). Pasi bie dakord për çmimin, i merr paratë në dorë dhe i fut në xhep. Ky është transaksioni i parë (shitja).
- Blerja e arit të ri: Më pas, bën një pazar të ri për të blerë stolinë tjetër që të pëlqen. I shikon, i provon, negocion për çmimin dhe e blen me paratë e tua. Ky është transaksioni i dytë (blerja).
Pra, bëhen dy pazare ose dy kontrata të ndara. Përndryshe, nëse nuk veprohet kështu, hyre në kamat. Ari me ar duhet të jetë gjithmonë në peshë të barabartë dhe dorë më dorë, njësoj siç vlen rregulli për çdo këmbim të arit me para, ku çdo gjë duhet të dorëzohet në çast pa lënë hapësirë për anësi apo pabarazi.
Hoxhë Dr. Shefqet Krasniqi




